บทที่ 90 หายไปทั้งคืน

เมื่อร่างของทั้งสองหายลับไปจากประตูคฤหาสน์ ป้าน้ำก็ดึงสติกลับมาได้ เธอหันกลับมามองอรวรรณด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

"คุณหนูคะ ป้าขอโทษที่ทำให้คุณหนูต้องเดือดร้อน"

อรวรรณรู้สึกหนักอึ้งในใจ เมื่อได้ยินเช่นนั้นเธอก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะป้าน้ำ ป้าแค่พยายามปกป้องฉัน เป็นพลอยไพลินต่า...